Lokalny system przeciwdziałania przemocy w rodzinie

Utworzono: 2015-02-23

dla ochrony zdrowiaArt. 6. ust. 2. (ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie)

Do zadań własnych gminy należy w szczególności tworzenie gminnego systemu przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w tym:

  1. opracowanie i realizacja gminnego programu przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofi ar przemocy w rodzinie;

  2. prowadzenie poradnictwa i interwencji w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie w szczególności poprzez działania edukacyjne służące wzmocnieniu opiekuńczych i wychowawczych kompetencji rodziców w rodzinach zagrożonych przemocą w rodzinie;

  3. zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie miejsc w ośrodkach wsparcia;

  4. tworzenie zespołów interdyscyplinarnych.

Art. 9a. (ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie)

  1. Gmina podejmuje działania na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w szczególności w ramach pracy w zespole interdyscyplinarnym.
  2. Zespół interdyscyplinarny powołuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta.
  3. W skład zespołu interdyscyplinarnego wchodzą przedstawiciele:
    1. jednostek organizacyjnych pomocy społecznej;
    2. gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych;
    3. policji;
    4. oświaty;
    5. ochrony zdrowia;
    6. organizacji pozarządowych.
  4. W skład zespołu interdyscyplinarnego wchodzą także kuratorzy sądowi.
  5. W skład zespołu interdyscyplinarnego mogą wchodzić także prokuratorzy oraz przedstawiciele podmiotów innych niż określone w ust. 3, działających na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie.
  6. Do zadań Zespołu interdyscyplinarnego należy tworzenie i nadzorowanie realizacji gminnych programów przeciwdziałania przemocy w rodzinie, monitorowanie zjawiska przemocy w rodzinie, wyznaczanie priorytetów działań i finansowania, zlecanie badań, inicjowanie kampanii edukacyjnych, pozyskiwanie środków i partnerów, lobbing u lokalnych władz i inne w zależności od potrzeb. Skład Zespołu interdyscyplinarnego powinien być stały, reprezentatywny dla danej instytucji. oznacza to, że o skuteczności lokalnego systemu przeciwdziałania przemocy w rodzinie decyduje czy w zespole zasiadają osoby decyzyjne (w przypadku ochrony zdrowia może to być dyrektor ZoZ, dyrektor szpitala, kierownik przychodni, pielęgniarka koordynująca itp.).

Art. 9a (ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie)

10. W ramach zespołu interdyscyplinarnego tworzy się grupy robocze w celu rozwiązywania problemów związanych z wystąpieniem przemocy w rodzinie w indywidualnych przypadkach.

11. W skład grup roboczych wchodzą przedstawiciele:

    1. Jednostek organizacyjnych pomocy społecznej;
    2. Gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych;
    3. policji;
    4. oświaty;
    5. ochrony zdrowia.

12. W skład grup roboczych mogą wchodzić także kuratorzy sądowi, a także przedstawiciele innych podmiotów, specjaliści w dziedzinie przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Grupy robocze inaczej możemy nazwać grupami zadaniowymi. ich członkowie powinni zajmować się rozwiązywaniem problemów konkretnych osób i rodzin, tzw. „pracą z przypadkiem”. to, co powinno pomóc odróżnić grupę roboczą od zespołu interdyscyplinarnego to jej zmienny skład, który jest dostosowany do przypadku konkretnej rodziny.

Art. 9 b (ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie)

3. Do zadań grup roboczych należy między innymi:

    1. opracowanie i realizacja planu pomocy w indywidualnych przypadkach wystąpienia przemocy;

    2. monitorowanie sytuacji rodzin, w których dochodzi do przemocy oraz rodzin zagrożonych wystąpieniem przemocy;

    3. dokumentowanie działań podejmowanych wobec rodzin, w których dochodzi do przemocy oraz efektów tych działań.

      Jednym z częstszych dylematów pracowników ochrony zdrowia wpisanych przez ustawodawcę w skład pracowników innych instytucji powołanych do zespołów interdyscyplinarnych, grup roboczych i udziału w procedurze „Niebieskie Karty” jest tajemnica zawodowa (czyli ochrona informacji uzyskanych w trakcie wykonywania czynności służbowych). Jak w wielu przypadkach również i w tym ważna będzie odpowiedź na pytanie

      – Czy chcę udzielać pomocy osobom doświadczającym przemocy w rodzinie?

      innym pytaniem może być

      – W ilu przypadkach mogę być pewien/pewna, że zdrowie i życie mojego pacjenta (który może doświadczać przemocy w rodzinie) nie jest zagrożone?

      Odpowiedź na pierwsze pytanie powinna być jednoznaczna, w przypadku drugiej trudno choćby o zbliżoną statystykę. Uczestnicząc w zespołach interdyscyplinarnych czy grupach roboczych warto zwrócić znowu uwagę na zapisy ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, które mogą pomóc rozstrzygnąć poruszany dylemat.

Art. 9c.

 

  1. Członkowie zespołu interdyscyplinarnego oraz grup roboczych w zakresie niezbędnym do realizacji zadań, o których mowa w art. 9b ust. 2 i 3, mogą przetwarzać dane osób dotkniętych przemocą w rodzinie i osób stosujących przemoc w rodzinie dotyczące: stanu zdrowia, nałogów, skazań, orzeczeń o ukaraniu, a także innych orzeczeń wydanych w postępowaniu sądowym lub administracyjnym, bez ich zgody i wiedzy osób, których dane te dotyczą.

  2. Członkowie zespołu interdyscyplinarnego oraz grup roboczych zobowiązani są do zachowania poufności wszelkich informacji i danych, które uzyskali przy realizacji zadań, o których mowa w art. 9b ust. 2 i 3. obowiązek ten rozciąga się także na okres po ustaniu członkostwa w zespole interdyscyplinarnym oraz grupach roboczych.

  3. przed przystąpieniem do wykonywania czynności, o których mowa w art. 9b ust. 2 i 3 członkowie zespołu interdyscyplinarnego oraz grup roboczych składają organowi, o którym mowa w art. 9a ust. 2, oświadczenie o następującej treści:

    „Oświadczam, że zachowam poufność informacji i danych, które uzyskałem przy realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie oraz, że znane mi są przepisy o odpowiedzialności karnej za udostępnienie danych osobowych lub umożliwienie do nich dostępu osobom nieuprawnionym.”