STANDARDY PROWADZENIA PORADNICTWA PRZEZ ORGANIZACJE POZARZĄDOWE NA TERENIE WARSZAWY

Kategoria: Lokalne
Utworzono: 2012-11-30
Administrator NL

STANDARDY PROWADZENIA PORADNICTWA PRZEZ ORGANIZACJE POZARZĄDOWE NA TERENIE WARSZAWY zostały opracowane przez Komisje Dialogu Społecznego ds. Poradnictwa specjalistycznego.

Poniższe standardy są podstawowymi zasadami, którymi powinny kierować się organizacje pozarządowe, prowadzące poradnictwo specjalistyczne dla mieszkańców Miasta. Powinny one jednak zostać przez każdą z organizacji przełożone na indywidualne standardy, zasady czy regulaminy wewnętrzne, określające specyfikę porad, klientów i porządku pracy danej organizacji.


I. Słowniczek

W rozumieniu niniejszego dokumentu poszczególne pojęcia oznaczają:

Informacja prawna

– oznacza przekazanie klientowi informacji o powszechnie obowiązującym w Polsce prawie lub praktyce jego stosowania, w szczególności poprzez: podanie i omówienie odpowiednich przepisów, przekazanie wzorów pism prawnych, wręczenie ulotki lub broszuryinformacyjnej.

Poradnictwo prawne

– jest to skonkretyzowana informacja, mająca zastosowanie w konkretnej sprawie, oparta na danych i materiałach przekazanych przez klienta, udzielona przez prawnika lub studenta prawa pod odpowiednim nadzorem; porada prawna może polegać na sporządzeniu projektu pisma prawnego, w tym procesowego oraz na wspieraniu klienta w jego postępowaniu przed organem administracji lub sadem. Poradnictwo prawne może być świadczone samodzielnie przez prawnika lub przez studenta prawa pod nadzorem prawnika.

Poradnictwo obywatelskie

– polega na wyszukiwaniu w posiadanych zasobach informacyjnych różnych możliwości rozwiązania problemu, przedstawieniu klientowi możliwych rozwiązań i ich konsekwencji, wsparciu klienta w dokonaniu wyboru sposobu postępowania z poszanowaniem jego samodzielności w podejmowaniu decyzji oraz w razie potrzeby sporządzeniu wspólnie z

klientem planu działania (nazwa zastrzeżona dla Biur Porad Obywatelskich). Prowadzone jest przez doradcę przeszkolonego przez Związek Biur Porad Obywatelskich.

Poradnictwo socjalne

– informacja, mająca zastosowanie w konkretnej sprawie danego klienta przedstawiająca możliwości rozwiązania zgłaszanego problemu ze sfery socjalnej; przedstawienie klientowi informacji o prawach i uprawnieniach związanych z jego trudna sytuacja życiowa, pomoc w przygotowaniu pism urzędowych, przedstawienie konsekwencji działań, które mogła być przez niego podjęte. Poradnictwo powinno być prowadzone przez pracownika socjalnego.

Poradnictwo/doradztwo zawodowe

– to szereg działań dostosowanych do indywidualnych potrzeb klienta, mających na celu:

- zdiagnozowanie potrzeb i problemów klienta z zakresu aktywizacji zawodowej;

- wytyczenie ścieżki edukacyjnej i/lub zawodowej klienta;

- przygotowanie IPD (Indywidualnego Planu Działania)

- zaplanowanie konkretnych kroków kariery zawodowej;

- stworzenie zawodowego port folio i/lub dokumentów aplikacyjnych,

- przygotowanie do poruszania się na aktualnym rynku pracy;

- przygotowanie do rozmów kwalifikacyjnych;

- wspieranie klienta - wspomaganie w rozwoju oraz wyeksponowaniu cech sprzyjających poradzeniu sobie w aktualnej trudności/problemie klienta z zakresu aktywizacji zawodowej.

Porad/doradztw zawodowych udziela doradca zawodowy (mający wykształcenie kierunkowe – studia wyższe lub podyplomowe z zakresu doradztwa zawodowego) z odpowiednim przygotowaniem.

Poradnictwo pedagogiczne

– ma na celu zajęcie się sytuacja dziecka w kontekście jego rozwoju, prowadzi do podjęcia konkretnych działań przez osoby dorosłe lub samo dziecko, instytucje w celu poprawy trudnej sytuacji, w której znalazła się ta osoba. Może być udzielane dzieciom lubbosobom dorosłym. Poradnictwo pedagogiczne może prowadzić pedagog lub psycholog z

odpowiednim przygotowaniem.

Poradnictwo psychologiczne

– to szereg działań dostosowanych do indywidualnych potrzeb klienta, mających na celu:

- zdiagnozowanie potrzeb klienta, zrozumienie przez niego problemu, z powodu którego przychodzi do specjalisty, jego wpływu na ten problem oraz rozpoznania czynników potrzebnychdo dokonania zmiany;

-zaplanowanie konkretnych kroków (np. poprzez udział w warsztatach, grupach edukacyjnych, rozpoczęcie indywidualnej terapii), które służą poradzeniu sobie z problemem przedstawionym przez klienta;

- wspieranie klienta, wspomaganie rozwoju cech sprzyjających poradzeniu sobie w aktualnej trudności, w sytuacji psychologicznego kryzysu klienta.

Poradnictwo psychologiczne nie jest psychoterapia. Porad psychologicznych udziela psycholog zgodnie z Kodeksem Etyczno-Zawodowym Psychologa przyjętym przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne.

Mediacja

– to dobrowolny i poufny proces, w którym fachowo przygotowana, niezależna i bezstronna osoba, za zgodą stron, pomaga im poradzić sobie z konfliktem. Mediacja pozwala jej uczestnikom określić kwestie sporne, zmniejszyć bariery komunikacyjne, opracować propozycje rozwiązań i, jeśli taka jest wola stron, zawrzeć wzajemnie satysfakcjonujące porozumienie.

Mediacje powinny być prowadzone przez przeszkolonego mediatora w zgodzie ze „Standardami prowadzenia mediacji i postępowania mediacyjnego” przyjętymi przez Społeczną Radę do spraw Alternatywnych Metod Rozwiązywania Konfliktów i Sporów przy Ministrze Sprawiedliwości.


II. Standardy

1. POUFNOŚĆ

Zasada poufności oznacza, że:

– porady i konsultacje udzielane są w warunkach i na zasadach pełnej poufności;

– warunki lokalowe oraz sposób świadczenia usług pozwalają na udzielanie porad i konsultacji oraz prowadzenie spraw w warunkach poufności;

– sposób przechowywania dokumentacji uniemożliwia dostęp do niej osobom niepowołanym;

– osobom trzecim nie są udzielane informacje na temat prowadzonych spraw oraz klientów bez ich uprzedniej zgody;

– za zgoda klienta dopuszczalna jest konsultacja merytoryczna danej sprawy z innymi organizacjami lub specjalistami w danej dziedzinie; konsultacja taka powinna odbywać się w sposób uniemożliwiający identyfikacje klienta, chyba że zachowanie tego warunku mogłobywpłynąć na jakość konsultacji;

– klient jest informowany o ograniczeniach zasady poufności, tj. obowiązku przekazania informacji na temat prowadzonej sprawy na żądanie sadu, prokuratury lub innego uprawnionego organu;

– wszystkie osoby udzielające w organizacji porad lub konsultacji znają ograniczenia wynikające z przestrzegania zasady poufności;

– szczegółowe standardy w zakresie poufności wypracowane przez organizacje muszą być zgodne z przepisami ustawy o ochronie danych osobowych; bazy klientów muszą także być zgłoszone do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.

2. BEZPŁATNOŚĆ

Zasada bezpłatności oznacza, że:

– porady udzielane są bezpłatnie;

– niedopuszczalne jest żądanie oraz przyjmowanie wynagrodzenia za udzielenie porady lub informacji albo prowadzenie sprawy klienta;

– niedopuszczalne jest sugerowanie klientom, że powinni wesprzeć działalność organizacji z wdzięczności za pomoc lub w zamian za udzielenie porady, w szczególności niedopuszczalne jest wywieszanie takich informacji w miejscu udzielania porad, przyjmowanie darowizn w gotówce lub prowadzenie zbiórki pieniężnej w siedzibie organizacji (przepis ten nie dotyczy zamieszczenia ogólnej informacji o numerze konta organizacji ani prowadzenia kampanii na rzecz przekazania 1%);

– organizacja powinna wprowadzić w wewnętrznych przepisach wymóg wyłączności, oznaczający, iż osoba udzielająca porad w imieniu organizacji w czasie trwania zatrudnienia nie może świadczyć opłatnych usług klientom organizacji;

– informacja o tym, iż porady udzielane są bezpłatnie powinna być wyeksponowana w siedzibie organizacji;

– doradcy ani organizacje nie powinni polecać usług komercyjnych swoim klientom (zakaz reklamy);

– organizacja nie jest zobowiązana do ponoszenia opłat administracyjnych lub sadowych, wynikających z prowadzenia sprawy.

Zasada bezpłatności odnosi się w pełni do projektów prowadzonych ze środków otrzymywanych z urzędu miasta. W innych przypadkach, jako wyjątek od ogólnej zasady, organizacja może prowadzić odpłatne poradnictwo, jednak musi jasno określić zasady, na jakich opłaty są pobierane.

3. RZETELNOŚĆ

Zasada rzetelności oznacza, że:

– informacje oraz porady udzielane są w sposób rzetelny, konkretny i wyczerpujący;

– informacje oraz porady udzielane są na podstawie przedstawionego przez klienta stanu faktycznego, po pełnym przeanalizowaniu stanu faktycznego sprawy i podstawie obowiązujących przepisów prawa;

– informacje oraz porady udzielane są w sposób możliwie pełny i wyczerpujący;

– informacje oraz porady udzielane są zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa;

– informacja oraz porada musi być przekazana w sposób zrozumiały i dostosowany do możliwości percepcyjnych klienta.

4. PROFESJONALIZM

Zasada profesjonalizmu oznacza, że:

– informacje oraz porady udzielane są przez osoby kompetentne, przygotowane do prowadzenia sprawy zarówno merytorycznie, jak i metodologicznie;

– organizacja określa poziom wymagań merytorycznych oraz umiejętności interpersonalnych osoby udzielającej porad;

– organizacja określa warunki, na jakich dana osoba może samodzielnie udzielać informacji i porad;

– w razie potrzeby, a w zwłaszcza w trudnych lub skomplikowanych sprawach, osoba udzielająca porady konsultuje się z innym specjalista w danej dziedzinie, z zachowaniem zasady poufności;

– organizacja ma obowiązek zapewnić studentom oraz osobom bez doświadczenia w danej dziedzinie odpowiedni nadzór merytoryczny i możliwość konsultacji z inna doświadczoną osoba; warunki te powinny być znane osobom udzielającym porad;

– każda osoba udzielająca informacji oraz porad ma obowiązek stałego podnoszenia swoich kwalifikacji;

– standardy usług poradniczych organizacji są znane wszystkim pracującym w niej osobom;

– organizacja w swoich wewnętrznych przepisach powinna zapewnić system kontroli pracy swoich doradców.

5. SAMODZIELNOŚĆ KLIENTA

Zasada samodzielności klienta oznacza, że:

– informacje oraz porady udzielane są z poszanowaniem autonomii klienta, w sposób mobilizujący klienta do możliwie najszerszej aktywności i samodzielności;

– osoba udzielająca porad przedstawia możliwe rozwiązania problemu i ich konsekwencje, uwzględniając zarówno zalety, jak i wady poszczególnych rozwiązań, nie podejmuje jednak decyzji za klienta;

– osoba udzielająca porad zachęca klienta w miarę jego możliwości do aktywności i mobilizuje go do samodzielnego działania w rozwiązywaniu sprawy.

6. DOSTĘPNOŚĆ USŁUG

Zasada dostępności usług oznacza, że:

– każda osoba uprawniona do uzyskania pomocy traktowana jest w taki sam sposób (niedyskryminacja w ramach grupy docelowej organizacji);

– osoba udzielająca informacji lub porad może odmówić prowadzenia sprawy w razie wystąpienia konfliktu sumienia lub konfliktu interesów, w miarę możliwości powinna jednak wskazać inna osobę, mogącą udzielić kompetentnej porady;

– organizacja dąży do uwzględniania zróżnicowanych potrzeb klientów, w szczególności do specyficznych potrzeb osób niepełnosprawnych, poprzez dostosowanie warunków lokalowych oraz sposobu świadczenia usług bądź uruchomienia alternatywnych form pomocy.

7. WSPÓŁPRACA POMIĘDZY ORGANIZACJAMI

Zasada współpracy pomiędzy organizacjami oznacza, że:

– organizacje wspierają się na zasadach partnerskiej współpracy, dzieląc się wzajemnie swoja wiedza, doświadczeniem i dobrymi praktykami;

– organizacje współpracują w celu świadczenia usług poradniczych jak najwyższej jakości i zapewnienia klientom kompleksowej informacji lub porady;

– współpraca pomiędzy organizacjami polega w szczególności na konsultowaniu lub przekazywaniu pomiędzy organizacjami spraw klientów do merytorycznego prowadzenia;

– przekazywanie prowadzenia spraw oraz ich konsultacja pomiędzy organizacjami następuje według ustalonych pomiędzy organizacjami zasad i odbywa się za zgoda klientów.


 III Uwagi

Każda organizacja powinna uszczegółowić niniejsze standardy, przyjmując dokument wewnętrzny, który powinien określać w szczególności:

– zdefiniowany zakres świadczonych usług;

– warunki, na jakich świadczone są usługi, a także podstawy odmowy ich świadczenia;

– grupę docelowa, do której skierowane są usługi organizacji;

– sposób zapewnienia klientom możliwości zgłaszania skarg lub uwag, dotyczących jakości otrzymanej informacji oraz porad, a także sposobu ich udzielania;

– zasady kontroli wewnętrznej przestrzegania standardów; organizacja powinna przeprowadzić co najmniej raz w roku ocenę przestrzegania standardów;

– jeżeli organizacja prowadzi poradnictwo na zasadach odpłatności, dokument powinien dokładnie i w sposób nie budzący wątpliwości określać warunki i zasady, na jakich prowadzone jest poradnictwo odpłatne oraz nieodpłatne.

Zasady usług poradniczych organizacji muszą być jawne i powszechnie dostępne, w szczególności dla wszystkich klientów, którzy powinni mieć możliwość zapoznania się z nimi przed rozpoczęciem udzielania porady.

Ostatnia aktualizacja: marzec 2012 rok.

Definicje informacji prawnej oraz porady prawnej i obywatelskiej zostały zaczerpnięte z dokumentu „Standardy udzielania informacji prawnej oraz prowadzenia poradnictwa prawnego i obywatelskiego” wydanego przez Fundację Uniwersyteckich Poradni Prawnych. Dokument ten stanowił także podstawę do opracowania niniejszych standardów.

Definicja mediacji zaczerpnięta została z dokumentu „Standardy prowadzenia mediacji i postępowania mediacyjnego” przyjętego przez Społeczną Radę do spraw Alternatywnych Metod Rozwiązywania Konfliktów i Sporów przy Ministrze Sprawiedliwości.