PRZEMOC W RODZINIE: IZOLOWAĆ SPRAWCĘ OD OFIARY

Kategoria: Artykuły
Utworzono: 2007-08-20
Administrator NL

W pracach legislacyjnych nad ustawą o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie
możemy się opierać na dobrych austriackich wzorcach - twierdzi Sylwia
Spurek, główna specjalistka w Departamencie Prawnym Kancelarii Prezesa Rady
Ministrów Sylwia Spurek.

Niedawno rząd przyjął pierwsze sprawozdanie z realizacji Krajowego Programu
Przeciwdziałania Przemocy w rodzinie [25.09.2006 - 31.12.2006].
Analizując
informacje dotyczące poszczególnych działań programu - uprzedzających,
interwencyjnych, wspierających i korekcyjno-edukacyjnych - rząd uznał, że
konieczna jest bardziej skuteczna ochrona ofiary przed sprawcą. Wymagać to
będzie zmian w ustawie o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (dalej:
ustawa) oraz kodeksie postępowania karnego w zakresie postępowania
przygotowawczego.

W Polsce. Ustawa nie reguluje kwestii postępowania ze sprawcą od chwili
wystąpienia przemocy w rodzinie do momentu wydania przez sąd wyroku. W
żadnym razie nie rozwiązuje tego problemu przepis, który umożliwia sądowi
zastosowanie dozoru policji zamiast tymczasowego aresztowania, pod warunkiem
że oskarżony opuści lokal zajmowany wspólnie z pokrzywdzonym. Dopiero
później, zawieszając wykonanie kary, sąd może zobowiązać skazanego do
powstrzymywania się od kontaktów z pokrzywdzonym lub innymi osobami w
określony sposób oraz do opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z
pokrzywdzonym. W naszym prawie brakuje więc szczególnych uprawnień dla
policji, która często jest organem "pierwszego kontaktu" dla ofiary.

W pracach nad zmianą przepisów warto sięgnąć do ustawodawstwa austriackiego.
Wiele osób zajmujących się przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie uważa je za
wzorcowe.

W Austrii. Funkcjonariusz policji ma prawo wydać nakaz opuszczenia domu i
jego najbliższego otoczenia przez sprawcę przemocy domowej. Następuje to w
ściśle określonych - w ustawie o policji - okolicznościach, tzn. gdy
istnieje uzasadnione podejrzenie zagrożenia dla życia, zdrowia lub wolności
osobistej, zwłaszcza jeśli w przeszłości dochodziło do aktów przemocy. Nakaz
opuszczenia domu i przebywania w określonym miejscu obowiązuje przez siedem
dni. Jeśli osoba zagrożona przemocą chce ten okres przedłużyć, to w ciągu
dziesięciu dni składa w sądzie okręgowym wniosek o wydanie tymczasowego
nakazu opuszczenia domu i zakazu przebywania przez sprawcę w określonych
miejscach. Z kolei sąd może taki nakaz wydać (opuszczenia domu i jego
najbliższego otoczenia) na trzy miesiące. Jeżeli przed upływem trzech
miesięcy zostanie złożony pozew o rozwód albo - w wypadku związku
nieformalnego - o eksmisję lub przyznanie lokalu do wyłącznego użytkowania
wnioskodawcy, nakaz może być przedłużony i obowiązuje do czasu
rozstrzygnięcia sprawy.

W Niemczech. Narzędzia ochrony ofiary określa ustawa o cywilistycznej
ochronie przed przemocą i prześladowaniem.

Sąd rodzinny może wydać sprawcy zakaz wchodzenia domieszkania osoby
pokrzywdzonej, przebywania w określonym otoczeniu wokół mieszkania,
odwiedzania miejsc, w których ofiara musi stale przebywać, prób łączności
telefonicznej, elektronicznej, prób mających na celu doprowadzenie do
spotkania z ofiarą.

W Hiszpanii. Tego typu mechanizmy przewiduje ustawa o działaniach na rzecz
pełnej ochrony przed przemocą ze względu na płeć. Umożliwia ona sądowi
wydanie nakazu opuszczenia przez oskarżonego o przemoc ze względu na płeć
miejsca zamieszkania. Sędzia może również zakazać takiemu oskarżonemu
zbliżania się do osoby chronionej, ustalając minimalną odległość między nim
a osobą chronioną, która nie może być przekroczona pod rygorem
odpowiedzialności karnej.

Sylwia Spurek

Źródło: www.rzeczpospolita.pl