Artykuł wstępny (Niebieska Linia nr 4 / 2016)

Nadrzędna kategoria: Czasopismo
Utworzono: 2016-08-31
Zmodyfikowano: 2016-08-31
Opublikowano: 2016-08-31

Drogie Czytelniczki i Drodzy Czytelnicy

Tuż przed wakacjami została opublikowana informacja o wynikach kontroli prowadzonej w II połowie 2015 roku przez Najwyższą Izbę Kontroli w zakresie pomocy państwa na rzecz osób dotkniętych przemocą domową. W głównej mierze kontrola dotyczyła realizacji procedury „Niebieskie Karty" i objęła ona działalność 27 jednostek pomocy społecznej w latach 2012-2015 (I półrocze).

120-stronicowy raport (oraz odpowiedź ministra rodziny, pracy i polityki społecznej) dostarcza wielu ciekawych informacji. Najważniejsze z nich zawiera artykuł publikowany od str. 26 w aktualnym numerze „Niebieskiej Linii". Ale zachęcam Państwa do zapoznania się z całością raportu, bo zawiera on nie tylko szczegółowy opis działań podejmowanych (lub zaniechanych) w procedurze NK, ale także przykłady rozwiązań z innych krajów oraz wypowiedzi (anonimowe) zarówno członków(-iń) grup roboczych i zespołów interdyscyplinarnych oraz beneficjentów(-ek) procedury „Niebieskie Karty".

Z wielu wartościowych informacji dla mnie dwie są najważniejsze i polecam je uwadze naszych Czytelników i Czytelniczek:

● gminne sprawozdania z realizacji wydatków na przeciwdziałanie przemocy w rodzinie nie pokazują rzeczywistej skali związanych z tym nakładów. Część gmin nie utworzyła bowiem rozdziału ewidencji finansowej przeznaczonego do ujmowania wydatków na przeciwdziałanie przemocy (w 2015 r. takiego rozdziału nie posiadało aż 38% gmin w Polsce), zaś gminy, które taki rozdział posiadały, nie ewidencjonowały w nim wszystkich wydatków na ten cel. O skali niedoszacowania tych wydatków świadczy fakt, że zaewidencjonowane wydatki skontrolowanych jednostek na przeciwdziałanie przemocy wynosiły rocznie około 3,5 mln zł, podczas gdy ich rzeczywista wysokość oszacowana na potrzeby NIK kształtowała się na poziomie około 66 mln zł rocznie.

● zaledwie 2,6% osób doznających przemocy, które uczestniczyły w procedurze NK, oceniły, że pomoc uzyskana w ramach procedury spowodowała skuteczne rozwiązanie problemu. Poprawę sytuacji odczuło ponad 61% osób, które najczęściej wskazywały, że dzięki pomocy zdobyły większą pewność siebie, czują się bezpieczniejsze i o swojej sytuacji są już w stanie mówić bez skrępowania i wstydu.

Dla wszystkich, którzy rozumieją specyfikę zjawiska przemocy w rodzinie, ponad 60% osób zadowolonych z efektów uzyskanych w procedurze NK – to wynik godny szacunku.

W tym numerze nasi Autorzy piszą także o depresji i samobójstwach w powiązaniu z przemocą w rodzinie, o skutecznej komunikacji (trzeba się jej uczyć!) oraz o trudnościach w ściganiu sprawców przestępstw o charakterze seksualnym.

Wzbogacającej ducha lektury!

Renata Durda