W bieżącym (3/116/2018) numerze

Drogie Czytelniczki i Drodzy Czytelnicy

NL 3 okladka I

Anne Ancelin Schützenberger, Francuzka, która wprowadziła do psychoterapii pracę z psychogenealogią, transgeneracyjnością i geneosocjogramem , używa w swoich pracach określenia „syndrom źle wylizanego niedźwiedzia”. Otóż ssaki wylizują swoje młode zaraz po urodzeniu, oznaczając je w ten sposób jako własne. Jeśli proces ten zostanie zaburzony, młode umiera albo jest upośledzone społecznie czy emocjonalnie. Osoby nieporadne czy nieudolne życiowo nazywa się potocznie w języku francuskim właśnie „źle wylizanym niedźwiedziem”, czyli dzieckiem, którego rodzice nie wprowadzili do rodziny, czy szerzej – do ludzkiego stada.

W tym numerze „Niebieskiej Linii” dużo miejsca poświęcamy trudnemu dzieciństwu takich dzieci – dzieci bitych dla ich „dobra”, dzieci nastoletnich matek pozostających bez wsparcia, dzieci niewydolnych wychowawczo i życiowo rodziców, dzieci manipulowanych i traktowanych przedmiotowo w trakcie kryzysów małżeńskich rodziców, dzieci wykorzystywanych seksualnie… A przecież dorosłym, którzy wyrosną z tych dzieci i będą się borykać z dziedzictwem przodków też nie będzie łatwo… Oni prawdopodobnie także nie zadbają o wprowadzenie własnych dzieci do społeczeństwa…

Po naszych przodkach dziedziczymy wiele – kolor oczu, skłonności do chorób, uzdolnienia, ale też ich wstyd, poczucie winy czy krzywdy, ślady traum doznanych czasem kilka pokoleń wstecz. Przywoływana w Biblii metafora „Ojcowie jedli zielone winogrona, a zęby cierpły synom” mówi o błędach i grzechach, których dopuszczali się ojcowie, dziadkowie czy pradziadowie, a za które muszą płacić kolejne pokolenia. Często nieodżałowane straty i nieodbyte żałoby, nawet jeśli trzymane w tajemnicy rodzinnej, rządzą życiem wnuków i prawnuków. Przynoszą do ich życia choroby, przedwczesne śmierci i tragiczne wypadki… Te rodzinne „ciągi” można przerwać. Uświadomić je, wypowiedzieć głośno i zachowując lojalność wobec przodków, porzucić schematy, które nie służą naszemu życiu.

Krzywdzenie dzieci?? Można z tym skończyć. To praca dla tego pokolenia. Naszego pokolenia. Wykonajmy ją. Dla dobra swojego i naszych dzieci oraz ich dzieci. Pierwszy raz w historii nie borykamy się z wojną czy głodem. Pora na zajęcie się naszym psychicznym dobrostanem.

Dobrego czasu w wakacje :)

Renata Durda

 

Spis treści

DZIECI Z ODZYSKU
Agnieszka Sikora - Dać im szansę
Marcin Mazur - Nieletnie matki w placówkach resocjalizacyjnych
Anna Golus - Bicie dzieci w imię Boga
Magdalena Arczewska - „Dobro dziecka” a problemy w rodzinie
Anna Maria Nowakowska - Niedotykalni


SPRAWCY
Ewa Dawidziuk - Jak zatrzymać przemocowe zachowania
Jarosław Kowalski - Kiedy słowa tworzą rzeczywistość. O statusie osoby w procedurze „Niebieskie Karty”

TRAUMA W CIELE

Joanna Sikora, Dawid Ścigała - Przedłużona ekspozycja w terapii PTSD u osób doznających przemocy
Karolina Budzik - Dziecko jako karta przetargowa. Oskarżenia o wykorzystanie seksualne dziecka w konflikcie okołorozwodowym
Czytanie ciałem - Małgorzata Sieczkowska rozmawia z Zenonem Mazurczakiem

PRAWO
Michał Lewoc – Wymiar sprawiedliwości a przemoc w rodzinie w 2017 roku