Artykuł wstępny (Niebieska Linia nr 2 / 2016)

Utworzono: 2016-02-29
Zmodyfikowano: 2016-02-29

Drogie Czytelniczki i Drodzy Czytelnicy

Starość


Leszczyna się stroi w fioletową morę,

a lipa w atłas zielony najgładszy...

Ja się już nie przebiorę,

na mnie nikt nie popatrzy.


Bywają dziwacy,

którzy z pokrzyw i mleczów składają bukiety,

lecz gdzież są tacy,

którzy by całowali włosy starej kobiety?


Jestem sama,

Babcia mi na imię -

czuję się jako czarna plama

na tęczowym świata kilimie...

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Wiersz niezrównanej poetki wprowadza nas w temat tego numeru „Niebieskiej Linii". „Czarna plama na świata kilimie" to nie tylko indywidualny świat przeżyć starzejącej się kobiety, ale także wstydliwy fakt stosowania różnorakiej przemocy wobec osób starszych – od dyskryminacji ze względu na wiek po ostre formy przemocy fizycznej.

Co musiałoby się zmienić w światopoglądzie i życiu codziennym ludzi, abyśmy zaczęli chronić i szanować osoby starsze? Może gdybyśmy postrzegali osoby z długim doświadczeniem życia jako nosicieli zgłębionej wiedzy, wiedzy empirycznej, a nie tylko zarchiwizowanej w książkach i na dyskach komputerów... Może gdybyśmy dostrzegli zasób, jakim jest autentyczne, indywidualne przeżycie minionych zdarzeń... Ale my widzimy tylko ograniczenia, złamany kanon piękna i niepełną sprawność. Czujemy swój lęk przed przemijaniem i własny swój los „na podobieństwo". Może więc częściej przemoc wobec osób starszych nie dotyczy ich samych, a bardziej naszego strachu przed starością?

Życzę Państwu odważnej i pełnej namysłu lektury

Renata Durda