CZY BIJESZ SWOJE DZIECKO?

Aktualności

15.01.2007

Stosowanie przez rodziców kar cielesnych jest zbieżne z postrzeganiem roli dziecka w rodzinie. Dopiero XX wiek, ze względu na zwrot ku problematyce praw najmłodszych, nazwany został "stuleciem dziecka". Jeszcze nie tak dawno małoletnich traktowano jako własność rodziców. Nie szanowano ani zdrowia, ani życia dzieci. Zdarzało się, że pracowały one na równi z dorosłymi. Są kraje, gdzie taka sytuacja wciąż ma miejsce. Chociaż w większości cywilizowanych państw prawo bierze dzieci pod swoje skrzydła, z jego przestrzeganiem jest różnie. Dylemat klapsa wciąż pozostaje nierozstrzygnięty, choć twierdzenie o jego pozytywnych skutkach wychowawczych już dawno zostało obalone.

Problematykę bicia dzieci i jego konsekwencji dostrzeżono dosyć późno. W USA organizacja zajmująca się walką o dobro najmłodszych powstała w 1874 roku (Towarzystwo Zapobiegania Cierpieniu Dzieci), polski Komitet Ochrony Praw Dziecka założono w 1981 roku, a Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło Konwencję Praw Dziecka dopiero w 1989 roku. Obecnie całkowity zakaz bicia dzieci obowiązuje w 12 krajach, m.in. w Niemczech i Skandynawii. W Wielkiej Brytanii członkowie Izby Lordów stwierdzili, że lekki klaps dziecku nie zaszkodzi. Za to taki sposób karania dziecka nie może wywoływać żadnych ran fizycznych ani psychicznych, nie można też bić za pomocą żadnych przedmiotów.

Polska ratyfikowała Konwencję Praw Dziecka w 1991 roku. Do tej samej tematyki odnoszą się akty zawarte w Konstytucji RP, a także w ustawie powołującej Rzecznika Praw Dziecka. Mimo to zasady karania za stosowanie kar cielesnych wciąż są niejasne. W czasopiśmie "Niebieska Linia", zajmującym się zjawiskiem przemocy w rodzinie, Monika Płatek pisze, że chociaż w polskiej konstytucji istnieje zapis zakazujący stosowania kar cielesnych, nie został on potwierdzony zakazem w kodeksie rodzinnym. Płatek postuluje jasne określenie zasad karania za przemoc wobec dzieci.

Jednak kiedy w Sejmie pojawiają się propozycje zaostrzenia kar za bicie dzieci, podnosi się larum i tłumaczenia rodem z reklamy proszku do prania, przekonujące: Mnie tata lał za młodu i na porządnego człowieka wyrosłem, więc jak można zabronić kar cielesnych?. Zamiast wstydu z powodu stosowania przemocy wobec dziecka mamy powoływanie się na długą polską tradycję bicia dzieci. I choć z jednej strony nagłaśniane przez media tragiczne przypadki ojcowego klapsa zmuszają do gruntownego zastanowienia się nad biciem najmłodszych, to z drugiej pojawiają się głosy sprzeciwu: Jak to? Do więzienia wsadzać, bo dziecku ścierką przyłożyła?

Z przeprowadzonych przez CBOS badań wynika, że co trzeci z nas w dzieciństwie był bity. Zdecydowana większość respondentów zgodziła się na stosowanie kar cielesnych wobec dzieci trudnych lub nieposłusznych. Ponad połowa stwierdziła, że lanie należy się, kiedy dziecko coś ukradnie, bierze narkotyki lub pije alkohol. Część lałaby też za wagary czy palenie papierosów. Jedna trzecia badanych uderzyłaby za brak szacunku dla rodzicieli, ucieczkę z domu, rzadziej za kłamstwo lub złe towarzystwo. Za to wśród błędnych zachowań pedagogicznych najczęściej zaznaczano zbytnią surowość i zbytnią pobłażliwość. Rzadko kto wspominał o rozpieszczaniu dzieci czy nadmiernym ich chwaleniu.

Tylko 12% Polaków uważa, że zbyt częste stosowanie kar cielesnych źle wpływa na dziecko. Najczęściej klaps jako metoda wychowawcza stosowany jest do 12. roku życia. Częściej dostają chłopcy, bo są bardziej ruchliwi i rozrabiają. Lanie stosują zarówno absolwenci prestiżowych uczelni, jak i osoby z niższych warstw społecznych. Choć niektórzy bronią się przed wrzucaniem wychowawczego klapsa do jednego worka z przemocą w rodzinie, to o definicji zjawiska decydują efekty. Jeśli skutkiem są urazy - zarówno fizyczne, jak i psychiczne (o wiele groźniejsze), także zaniedbanie, czyli niezaspokojenie podstawowych potrzeb dziecka - to już tylko krok do patologii. Zwłaszcza że, czego uczy nas doświadczenie, zachowania z domu rodzinnego często kopiowane są w dorosłym życiu. Bici w dzieciństwie sami biją, o ile nie odkryją innej metody na ukaranie dziecka.[...]

Więcej na stronie: www.o2.pl